Tentoonstellingen Archive - Pagina 3 van 6 - Cobra Museum voor Moderne Kunst

Eugène Brands: van huiskamer tot heelal

zaterdag 20 jan 2018 t/m zondag 27 mei 2018

Deel:
  • Voor het eerst: een groot retrospectief van Eugène Brands, met meer dan honderd werken
  • Brands creëerde een rijk en breed oeuvre rondom diverse thema’s als de kindertekening, het ‘panta rhei’-principe en het universum
  • Brands was de initiator van de eerste, roemruchte CoBrA-tentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam in 1949
foto Peter Tijhuis

In 2018 was Eugène Brands: van huiskamer tot heelal in het Cobra Museum te zien. Het omvangrijke overzicht – met meer dan honderd werken – is een reis langs de diverse periodes van Brands’ oeuvre, beginnend in zijn huiskamer en eindigend in het heelal. Daarbij komen onder meer aan bod: Brands’ surrealistische werk uit de jaren ’40, de CoBrA-periode, de kinderlijke figuratie van de jaren ’50, en zijn abstracte werk rond zowel aardse als kosmische thema’s.

Eugène Brands trok zich het liefst terug in de vertrouwde omgeving van zijn atelier aan huis. Hier creëerde hij zijn eigen microkosmos waarbinnen hij zich omringde met zijn belangrijkste inspiratiebronnen, waaronder wereldmuziek, etnografica en kennis over het heelal. Vanuit deze huiselijke omgeving reflecteerde Brands – aan de hand van zijn werk – op de macrokosmos en de daaraan gerelateerde existentiële vragen over het bestaan.

Brands was slechts een korte tijd betrokken bij CoBrA. In zijn CoBrA-periode liet Brands de surrealistische elementen in zijn werk achter zich en schilderde hij in een vrije, (lyrisch-)abstracte stijl. Het vervaardigen van gouaches en grote olieverfdoeken wisselde hij af met het maken van ‘reliëfs’ van beschilderd hout en gevonden materialen. Zijn interesse in volkskunst en in het surrealisme deelde hij met de andere CoBrA-leden.

Geïnspireerd door zijn CoBrA-periode en zijn dochtertje Eugénie, die rond deze tijd begon met tekenen, begon Brands in 1951 met het maken van figuratief werk met een opvallend kinderlijke beeldtaal. Het was de kinderlijke argeloosheid in kindertekeningen die hem aansprak, maar ook het vreemde en het soms onheilspellende. Hij verlangde ernaar om zich op zo’n zelfde onbevangen manier uit te drukken.

Brands raakte halverwege jaren 60 geïnspireerd door het landschap, de natuur en het mysterie daarvan. Vanuit deze onderwerpen in zijn schilderkunst wist hij ook zijn daarnaast lang bestaande fascinatie voor de kosmos, de planeten en sterren weer opnieuw een plek in zijn oeuvre te geven. Het ‘panta rhei’-principe van de Griekse filosoof Heraclitus stond hierbij centraal: oftewel het idee dat alles stroomt, alles beweegt en alles oneindig is. Dat resulteerde onder meer in grote, abstracte werken die meer ruimte gaven voor existentiële overdenkingen.

foto Peter Tijhuis

De tentoonstelling Eugène Brands: van huiskamer tot heelal is samengesteld door het Cobra Museum in samenwerking met Eugénie Brands en de Stichting Eugène Brands. Er zijn bruiklenen van onder meer Christian Ouwens Collectie, T.S. Okker, en de Collectie Kok – van den Leuvert.

Deze en andere collectioneurs staan centraal in het door de stichting Eugènie Brands en auteur Ruud Lapré geïnitieerde en door 99 Uitgevers/Publishers uitgegeven boek: 10 x verzameld. Het boek wordt op de dag van de tentoonstellingsopening gepresenteerd, op 19 januari in het Cobra Museum. Het boek is onder meer te koop in de winkel van het Cobra Museum.

In de pers:

‘Alle lagen van Brands’, in Het Parool. Artikel over Eugène Brands en de expositie. Zie Blendle.

‘Eerste retrospectief an Cobra-schilder Eugène Brands. Artikel over de expositie/interview met dochter Eugénie Brands, in de Telegraaf. Zie Blendle.

‘Nevelsluier’. In De Groene Amsterdammer. Artikel over de expositie. Lees op de site van het tijdschrift of via Blendle.

Corbulations van Jakob Kolding

zaterdag 7 okt 2017 t/m zondag 7 jan 2018

Deel:

De Deense kunstenaar Jakob Kolding (Denemarken, 1971) presenteert Corbulations, een nieuw werk dat hij in reactie op de tentoonstelling Le Corbusier’s vierde dimensie ontwikkelde. Kolding selecteerde werk van Le Corbusier en van verschillende CoBrA-kunstenaars uit de collectie van het museum en brengt dat samen met zijn eigen collages en cut-outs in de installatie Corbulations.

Foto Peter Tijhuis

 

Op verzoek van het Cobra Museum presenteert de Deense kunstenaar Jakob Kolding (Denemarken, 1971, woont en werkt in Berlijn) Corbulations, een nieuw werk dat hij in reactie op de tentoonstelling ontwikkelde. Corbulations maakt optimaal gebruik van verschillende posities binnen de tentoonstelling: tussen het werk van Le Corbusier, het werk van de CoBrA-kunstenaars en het perspectief van de kunstenaar zelf.

In Corbulations worden deze posities uitgespeeld in het door Kolding gemaakte tentoonstellingsontwerp. Hierin zijn werken van Le Corbusier (variërend van schilderijen tot tapijten, sculpturen en tekeningen) en van CoBrA samengebracht. Deze worden gecombineerd met een reeks nieuwe collages en cut-out figuren van Kolding, die een relatie aangaan met elkaar, de andere tentoongestelde werken en uiteraard met de tentoonstellingsbezoeker. Het werk is in verschillende thema’s verdeeld. Het begin en het eind van de tentoonstelling worden letterlijk gemarkeerd door het thema architectuur. Twee andere thema’s zijn het menselijk lichaam en ‘plan’ en ‘spel’.

Foto Peter Tijhuis

Koldings werk is gebaseerd op de collage-methode in de ruimste zin van het woord. Vaak maakt hij constellaties van objecten (hij noemt die zelf ruimtelijke collages) waarin het sociale, fysieke, psychologische en politieke onlosmakelijke onderdelen in een geheel vormen.

Kolding heeft altijd een grote interesse in moderne architectuur gehad: “In zekere zin ben in letterlijk opgegroeid tussen Le Corbusier – zonder wie een voorstad als Albertslund ondenkbaar was geweest – en Asger Jorn en Cobra – in de vorm van posters in het huis uit mijn kindertijd. Tussen het plan en de dérive. Deze twee posities hebben mij sterk beïnvloed tijdens het volwassen worden en zijn later in mijn werk doorgesijpeld. Hoewel ze vaak als tegengestelde posities worden gepresenteerd maken ze natuurlijk deel uit van elkaar. Je kunt geen plan hebben zonder het echte leven, zonder spel, zoals zowel Le Corbusier als Asger Jorn heel goed wisten, zelfs al benaderden ze dit heel verschillend, misschien zelfs vanuit tegenovergestelde richtingen.”

 

 

Enrico Baj: Play as Protest

zaterdag 4 feb 2017 t/m zondag 14 mei 2017

Deel:

“De enige valide manier om je tegen het systeem te verzetten is door middel van vreugde.”

Het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen toont een omvangrijke selectie uit het oeuvre van de Italiaanse kunstenaar Enrico Baj (1924-2003). Enrico Baj: Play as Protest is tegelijkertijd een herintroductie in Nederland van het werk van deze eigenzinnige kunstenaar. De tentoonstelling laat zo’n honderd werken uit de jaren 50, 60 en 70 zien van de kunstenaar.

Enrico Baj’s werk oogt speels, kleurrijk en humorvol maar toont gelijktijdig zijn scherpe maatschappijkritische, zelfs anarchistische houding. Zelf stelde Baj dat “De enige manier om je tegen het systeem te verzetten is door middel van vreugde”. Baj zette spel in als een vorm van engagement en creatie als een vorm van protest. Het richt zich tegen het fascisme, totalitaire systemen, de macht van de heersende klasse en de potentiële vernietiging van de leefomgeving (de toen nieuwe nucleaire dreiging). De tentoonstelling laat zien hoe Baj speelse strategieën, satire en het bewust oneerbiedig zijn als middelen inzette tegen een samenleving die voortdurend in staat lijkt zichzelf te vernietigen.

Baj ontwikkelde een uiterst originele beeldtaal met assemblage-schilderijen waar het maakplezier van af spat. Net als de Cobra kunstenaars hield Baj ervan met materialen en media te experimenteren en in de tentoonstelling zijn dan ook niet alleen schilderijen, maar ook keramiek, Meccano sculpturen, assemblages, publicaties en manifesten opgenomen. De tentoonstelling begint in de jaren 50 met werk uit de periode van de door Baj opgerichte Movimento Arte Nucleare. Hieraan zou Asger Jorn, mede-oprichter van CoBrA, later nog deelnemen. Jorn had overigens een bijzondere band met Baj. In 1953 schreef hij: “Beste kameraad, dit is dan de eerste vriendschappelijk band die ik na mijn jaren van isolement aanga. Het zal mij een genoegen zijn om samen te werken.

Enrico Baj, Generali 1960/1961 Collectie Fondazione Marconi. Foto © Peter Tijhuis / Cobra Museum voor Moderne Kunst

De tentoonstelling laat onder meer Baj’s reeks Generali (Generaals) uit de eerste helft van de jaren 60 zien waarmee hij ook deelnam aan de Biënnale van Venetië in 1964. De Generaals zijn absurde karakters die deels bestaan uit gevonden objecten zoals riemen en medailles. Uit de jaren 70 zijn onder meer sculpturen van Meccano speelgoed te zien. Ze geven commentaar op het klakkeloos inzetten van technologie en de robotisering van de mens in de maatschappij.

Het sluitstuk van de tentoonstelling is het 12 meter brede werk I funerali dell’anarchico Pinelli (De begrafenis van de anarchist Pinelli) uit 1972. Dit werk was een reactie op de waargebeurde feiten en werd destijds in Italië gecensureerd, maar vervolgens internationaal getoond in o.a. Museum Boijmans van Beuningen in 1973.

Enrico Baj. Begrafenis van de anarchist Pinelli 1972 Collectie Fondazione Marconi. Foto © Peter Tijhuis / Cobra Museum voor Moderne Kunst

Helaas moeten we constateren dat de maatschappij ook vandaag de dag nog steeds soortgelijke bedreigingen kent als waar Enrico Baj tegen protesteerde. In een speciaal voor de catalogus gemaakt interview tussen Maurizio Cattelan en Baj worden vergelijking getrokken tussen het werk van Baj en de oorlog in Syrië en het nu concrete gevaar van de milieuproblematiek.

Ivana Ivkovic, filosofe, publicist en eigenaar van No Wishful Thinking schreef een kort essay  Kunst, satire en verzet over hoe het werk van Baj aansluit bij deze huidige, volgens Ivkovic boeiende, tijd. U kunt de tekst hier downloaden

Om die redenen kijkt het Cobra Museum ook naar hedendaagse protestgroepen. Op 23 april zal het museum samenwerken met de Vrije Bond en in het teken staan van een Anarchistische BAJeenkomst met o.a. lezingen, poëzie, anarcho-folk muziek, documentaire en een rondleiding door de tentoonstelling door kunsthistoricus en anarchist Dick Gevers.

Enrico Baj: Play as Protest is samengesteld door curator Carrie Pilto, met medewerking van Luca Bochicchio in de rol van onderzoeksadviseur en met de genereuze medewerking van Archivio Enrico Baj, Vergiate en Fondazione Marconi, Milaan. Theatermaker Beppe Costa heeft speciaal voor deze tentoonstelling een audiotour samengesteld.

De werken in de tentoonstelling zijn hoofdzakelijk afkomstig van het Archivio Enrico Baj in Vergiate en van Fondazione Marconi in Milaan. Daarnaast zijn er waardevolle aanvullende bruiklenen uit privé-collecties, uit het S.M.A.K. in Gent en uit Museo d’arte moderna e contemporanea di Trento e Rovereto.

7e Amstelveen Triënnale 2017

zaterdag 17 jun 2017 t/m zondag 16 jul 2017

Deel:

Vanaf 17 juni 2017 is de alweer 7e editie van de Amstelveen Triënnale te zien. De Amstelveen Triënnale toont professionele kunstenaars die werken in Amstelveen. Deze editie is te zien in het Cobra Museum, Museum Jan van der Togt en de Kunstuitleen Amstelveen. 

 

De Triënnale is de driejaarlijkse tentoonstelling voor professionele beeldend kunstenaars die in Amstelveen woonachtig en/of werkzaam zijn. Sinds 1998 wordt deze manifestatie onder auspiciën van het Cobra Museum georganiseerd, in samenwerking met de Gemeente Amstelveen.

De Triënnale heeft als doelstelling om aan in Amstelveen werkende en/of woonachtige kunstenaars een professioneel podium te bieden en om het publiek een overzicht te geven van de stand van zaken in de lokale beeldende kunst. De tentoonstelling geeft een dwarsdoorsnede van de kunstbeoefening in Amstelveen. Er vonden Triënnales plaats in de jaren 1998, 2001, 2004, 2007, 2010 en 2014.

Sinds de vijfde editie streeft het Cobra Museum ernaar deze manifestatie van een nóg groter en breder publiek te voorzien. In 2014 is daarom samenwerking gezocht met collega-kunstinstellingen in Amstelveen. De zevende editie in 2017 is een samenwerking tussen het Cobra Museum, Museum Jan van der Togt en Kunstuitleen Amstelveen.

Robbert Weide, It Is Happening Again

Er zijn 22 kunstenaars voor deze editie geselecteerd door de conservatoren van de drie betrokken instellingen. De Amstelveen Triënnale 2017 omvat naast werk van een aantal oudgedienden ook verrassende nieuwkomers. Samen bestrijken de deelnemers een scala aan technieken: van schilderkunst tot fotografie, keramiek, installaties en videowerk. Samen snijden ze bovendien een nog veel groter interessegebied aan waar het inhoud betreft. Sommige kunstenaars kiezen ervoor om een raadselachtige of poëtische wereld tevoorschijn te toveren, anderen reflecteren op de spanning tussen armoede en rijkdom, de effecten van globalisering, of laten zich inspireren door de literatuur, door reizen, door ervaringen met ontheemding of door persoonlijke herinneringen. Weer anderen vestigen de aandacht op alledaagse objecten of situaties die we zo makkelijk over het hoofd zien, of reflecteren op grote thema’s als ‘tijd’ en ‘eeuwigheid’.

Het publiek wordt van harte uitgenodigd om een wandeling te maken langs de drie locaties van de samenwerkende instellingen: het Cobra Museum voor Moderne Kunst, Museum Jan van der Togt en Kunstuitleen Amstelveen – die op loopafstand van elkaar liggen.

Speciale dank gaat uit naar de Gemeente Amstelveen, die de Triënnale mogelijk heeft gemaakt, en natuurlijk naar alle kunstenaars, zonder wie er geen Triënnale zou bestaan.

Anne-Marie van Meel, Halfway between here and there

Het andere verhaal

vrijdag 15 apr 2022 t/m zondag 18 sep 2022

Deel:

Het andere verhaal 
Kunst uit het Marokkaanse modernisme

In de zomer van 2022 vult gastconservator Abdelkader Benali (1975) het Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen met Marokkaanse kunst. Voor het eerst in Nederland worden meer dan 50 Marokkaanse kunstenaars bij elkaar gebracht om een beeld te geven van de ontwikkeling van de Marokkaanse moderne kunst vanaf de onafhankelijkheid in 1956 tot nu. Met o.m.: Nour-Eddine Jarram (1956), Khalil Nemmaoui (1967) en Wafae Ahalouch el Keriasti (1978).

De onafhankelijkheid in 1956 markeert het ontstaan van de Marokkaanse moderne kunst. Een vernieuwd zelfbewustzijn bij Marokkaanse kunstenaars komt tot leven. Inmiddels is een nieuwe jonge en opwindende generatie kunstenaars opgestaan op het internationale toneel. De passie van Abdelkader Benali voor beeldende kunst, maar ook voor het verhaal over ‘het andere Marokko’ is te zien in het Cobra Museum. Benali neemt de bezoeker mee op reis in zijn persoonlijke observaties. Rondom thema’s als dekolonisatie, spiritualiteit, gender en migratie worden een tachtigtal werken bijeengebracht in de museumzalen.

Wederzijdse invloeden
Marokko bood kunstenaars als Matisse en Delacroix inspiratie in hun kunstenaarspraktijk en de Marokkaanse invloeden zijn overduidelijk terug te zien in hun oeuvre. In de zoektocht naar nieuwe vormen werden Marokkaanse kunstenaars op hun beurt weer geïnspireerd door onder meer de Bauhaus beweging in West-Europa en de Popart in de Verenigde Staten.

Khalil Nemmaoui, Courtesy of Khalil Nemmaoui

Van toen tot nu
Het Djema-el-Fna, het wereldberoemde plein van Marrakesh, was van oudsher het domein van de verhalenvertellers. Aan dit plein organiseerden in 1969 een groep jonge kunstenaars uit Casablanca de eerste openluchtexpositie als protest tegen het gefossiliseerde museale systeem. De Marokkaanse moderne kunstenaars wilden dicht bij de Marokkaan staan, hun verhalen vertellen. Ook bij de jonge generatie zien we de uitwerking van dit verlangen om verhalen te vertellen over grote thema’s als migratie, seksualiteit en spiritualiteit en daarbij schromen zij niet om taboes aan de kaak te stellen. Of deze jonge generatie nu de kunstacademie heeft doorlopen of autodidact is, men vindt instinctief zijn weg naar de oude vormen, de nieuwe vormen van deze en komende tijd.De start van de moderne beweging in Marokko is nauw verbonden met het literaire magazine Souffles, waarin de kunstenaars werden geïntroduceerd. Er is een duidelijke gedachte dat de kunstbeweging meer is dan alleen maar beeldende kunst, maar ook andere disciplines zoals poëzie en vormgeving.

Viering en bezinning
Rondom deze tentoonstelling besteedt het Cobra Museum niet enkel aandacht aan Marokkaanse moderne kunst; ook andere kunstvormen komen aanbod. In samenwerking met verschillende culturele partners uit Amstelveen en de Metropoolregio Amsterdam belicht het museum kunstvormen als dans, theater, muziek, poëzie, film, Urban Culture, design en mode. Tijdens de Ramadan (april 2022) wil het Cobra Museum ook de Iftar verzorgen, de maaltijd die gedurende de vastenmaand door moslims direct na zonsondergang wordt genuttigd. Verschillende partijen worden uitgenodigd om invulling te geven aan hun kritische, sfeervolle of vrolijke viering van de Marokkaanse kunst en cultuur. Eenieder is welkom om de Iftar bij te wonen en samen te eten.

Gratis audiotour
Ontdek het verhaal achter het kunstwerk met onze audiotour.

Literaire publicatie
Bij de tentoonstelling verschijnt een nieuw boek van Abdelkader Benali bij uitgeverij De Arbeiderspers die een verhalende vertelling geeft over zijn onderzoek naar 75 jaar Marokkaanse moderne kunst. Het boek is een persoonlijke beschouwing van Benali over de thema’s en zijn observaties.

Over Abdelkader Benali
Abdelkader Benali (1975) werd geboren in Marokko. Hij is nu een van de bekendste schrijvers in Nederland. Zijn werk, dat internationaal wordt uitgegeven, werd in 2010 bekroond met de E. du Perronprijs, en in 2020 met de prestigieuze Gouden Ganzenveer. In een van zijn romans duikt hij in de geschiedenis van het verblijf van Matisse in Tanger. Abdelkader Benali laat zich inspireren door de verbeeldingskracht van Marokkaanse kunstenaars en verzamelt zelf ook werk. Naast schrijver is Benali programmamaker, historicus, spreker en gastconservator. Zijn eerste contact met Marokkaanse kunst was in de familie, thuis, toen zijn moeder tijdens het schoonmaken haar Riffijnse izren-liederen zong, liederen die hem exotisch, mysterieus in de oren klonken, de opeengestapelde beelden die ze opriepen over “mijn hoofd dat dobbert in de zee, geen visser die het vangen kan”, wierpen bij hem een surrealistisch beeld op.

Marokko en Cobra
Het ontstaan van het Marokkaans modernisme valt samen met het ontstaan van de Cobra-beweging in het naoorlogse Europa. Cobra kunstenaars lieten zich graag inspireren door niet-Europese kunst, oosterse kalligrafie en vierden de vrijheid. De onbekommerde naïviteit waarmee een nieuwe tijd werd ingeluid zien we ook terug bij de Marokkaanse kunstenaars van die generatie. Marokko was net bevrijd van het Spaans-Franse protectoraat, en juist kunstenaars zonder een formele opleiding creëerden een kleurrijke, aanstekelijke beweging. Er bestaan ook directe invloeden: Jilali Gharbaoui, een van de pioniers van de moderne beweging in Marokko, liet zich inspireren door Karel Appel en zij hebben elkaar ontmoet in 1962.

Het Cobra Museum in Amstelveen verbindt de collectie en de geschiedenis van Cobra actief aan hedendaagse kunstenaars, moderne kunststromingen en de actualiteit. In de programmering besteedt het museum aandacht aan niet-westerse kunst binnen een context van maatschappelijke urgentie.

“Het Cobra Museum viert dit jaar 70 jaar Marokkaanse moderne kunst met ‘Het andere verhaal, Marokkaans modernisme 1950-nu’. Dit verhaal wordt verteld door de schrijver Abdelkader Benali, zelf een enthousiast kunstminnaar. Het hangt blijkbaar in de lucht, want afgelopen zomer opende in het Reina Sofia in Madrid de tentoonstelling ‘De Marokkaanse trilogie 1950-2020’. Wij verheugen ons zeer op de samenwerking met Abdelkader en het ongetwijfeld schitterende resultaat dat ook aanleiding zal geven tot een feestelijke zomer vol activiteiten en evenementen voor iedereen!” aldus Stefan van Raay.

Livestream Opening

BEREID U THUIS VOOR MET EEN LIVESTREAM OPENING

*Voor deze tentoonstelling geldt een toeslag van € 3,50.

*De audiotour van de tentoonstelling is gratis.

De tentoonstelling is mogelijk gemaakt in samenwerking met de Nationale Stichting van Musea van Marokko (Fondation Nationale des Musées du Maroc).

Cobra Kunstprijs 2013: Metahaven

zaterdag 18 jan 2014 t/m zondag 16 mrt 2014

Deel:

De 5de editie Cobra Kunstprijs is gewonnen door Metahaven. De tentoonstelling Selected Projects is te zien van 18 januari tot en met 16 maart 2014.

Cobra Kunstprijs 2011: Nathaniel Mellors

zaterdag 10 dec 2011 t/m zondag 4 mrt 2012

Deel:

De 4de editie van de Cobra Kunstprijs gewonnen door Nathaniel Mellors. Hij creëert absurdistische scripts, psychedelisch theater, film, video, performance, collages en beeldhouwkunst waarin de grens tussen betekenis en onbegrijpelijkheid getest wordt. Een terugkerend thema in zijn veelzijdige werk is de complexe relatie tussen taal en macht, die hij onderbrengt in vertellingen die een hang naar satire en het groteske verraden. Naast zijn beeldende werk speelt Mellors ook basgitaar in de groep Advanced Sportswear en is hij medeoprichter van Junior Aspirin Records.

De prijs is aan Mellors toegekend vanwege zijn volstrekt eigenzinnige beeldwereld en de krachtige impact die zijn werk maakt op de toeschouwer. Zijn inventieve kruisbestuivingen tussen beeldende kunst, muziek, theater en tekst passen uitstekend in de geest van het multidisciplinaire engagement van de Cobra-kunstenaars. De tentoonstelling The Nest is te zien van 10 december tot en met 4 maart 2012.

In 2011 bestond de jury uit Dominic van den Boogerd (directeur De Ateliers in Amsterdam), Xander Karskens (conservator De Hallen in Haarlem), Saskia van Kampen (conservator Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam) en Katja Weitering (artistiek directeur Cobra Museum voor Moderne Kunst in Amstelveen).

Cobra Kunstprijs 2017: Christian Friedrich

zaterdag 28 okt 2017 t/m zondag 28 jan 2018

Deel:

Kunstenaar Christian Friedrich (1977, Duitsland) is de winnaar van de 7de editie van de Cobra Kunstprijs Amstelveen 2017. De Cobra Kunstprijs wordt de hedendaagse kunstpraktijk gestimuleerd van een kunstenaar die het gedachtengoed van de Cobra-beweging vertaalt naar het nu. Experiment, interdisciplinariteit en radicaliteit staan daarbij centraal. Met Christian Friedrich honoreert de jury een kunstenaar die, in de woorden van de jury, “dicht op de pure underground opereert. Die bescheiden zichtbaarheid geeft Friedrich de vrijheid om een volstrekt eigenzinnige koers te varen die ook in thematiek raakt aan het verborgene, het ongemakkelijke en schaamtevolle.”

“Met Friedrich honoreert de jury een kunstenaar die heeft aangetoond een zeer experimentele geest te hebben, die niet bereid is tot een compromis. Elke stap die hij als kunstenaar zet houdt een grote verrassing in en het risico van een mislukking. Niet veel kunstenaars met zijn staat van dienst zijn daartoe bereid” Aldus juryvoorzitter Domeniek Ruyters over de toekenning.

Spectres of Want
De Cobra Kunstprijs Amstelveen bestaat onder meer uit een tentoonstelling in het Cobra Museum. Voor de tentoonstelling Spectres of Want heeft Friedrich een groep nieuwe werken ontwikkeld waarin hij zijn obsessie met het menselijk lichaam als site voor conflict en extase de vrije teugel laat. Zintuiglijkheid is daarbij erg belangrijk: één van de sculpturen is bijvoorbeeld gebaseerd op geur. Friedrich stelt: ‘ Of we een geur ervaren als verleidelijk, prettig, draaglijk of juist afstotend, is geheel afhankelijk hoe we de geur tot ons krijgen en hoe iemand die context associeert’. Het doel is om ‘geur’ te onderzoeken als een informatieverstrekker die rechtstreeks verbonden is met ons brein’. Voor dit experiment heeft Friedrich een van de meest afstotende geuren, die van zweetvoeten, chemisch gereproduceerd en onderdeel gemaakt van een serie sculpturen.

Bij de tentoonstelling Spectres of Want verschijnt een gelijknamige publicatie met teksten van Martin Herbert en Xander Karskens, vormgegeven door Studio Felix Salut.

The Aalto Natives by Mellors & Nissinen

vrijdag 15 dec 2017 t/m zondag 25 feb 2018

Deel:

Het Cobra Museum haalt succesvol Fins Biënnalepaviljoen The Aalto Natives van Venetië naar Amstelveen. The Aalto Natives van Nathaniel Mellors en Erkka Nissinen is een scherp-humoristische all-over-installatie met video, geluid, licht en animatronics over actuele onderwerpen als nationalisme en xenofobie.

Nathaniel Mellors & Erkka Nissinen – The Aalto Natives

Het Cobra Museum voor Moderne Kunst haalt het Finse paviljoen van de recente Biënnale van Venetië naar Nederland. The Aalto Natives is een installatie met video en animatronics (bewegende robots) van de Engelse kunstenaar Nathaniel Mellors (1974, Doncaster) en de Finse kunstenaar Erkka Nissinen (1975, Jyväskylä), en was volgens pers en publiek een van de hoogtepunten op de Biënnale.

Mellors en Nissinen zijn beide geïnteresseerd in hoe satire artistiek kan worden gebruikt om kritisch naar de wereld van nu te kijken. Ze tonen met The Aalto Natives aan dat juist humor en absurdisme in de kunst relevante en effectieve instrumenten zijn om actuele maatschappelijke vraagstukken aan de kaak te stellen.

‘Hilarious discussion about politics, social media, and ethics ensue. If it sounds bonkers, that’s because it is – in the best possible way’ – Artnet News

Nathaniel Mellors & Erkka Nissinen – The Aalto Natives

The Aalto Natives is een totaalinstallatie waarin Nissinens intuïtieve, do-it-yourself-benadering van digitale beeldproductie en opzettelijk-naïeve muzikaliteit een vonkende verhouding aangaan met Mellors’ erudiet-absurdistische videowerk en ervaring met animatronics. Actuele onderwerpen als nationalisme, kolonialisme, xenofobie en religieuze twisten worden aan de kaak gesteld door middel van een absurdistisch-satirisch verhaal over twee goddelijke figuren: de intuïtief-intelligente Geb (een groot, pratend ei), en zijn naïef-rationele zoon Atum (een pratende kartonnen doos).

Nathaniel Mellors & Erkka Nissinen – The Aalto Natives

De juichende ontvangst van de installatie tijdens de Venetië Biënnale bij pers en publiek, toonde dan ook aan dat vorm en inhoud internationaal werd herkend, gewaardeerd en uitgedragen. De dagelijkse rijen voor The Aalto Natives leken bovendien aan te geven dat er ook onder het publiek behoefte was om humor een plaats in de kunst te geven. Frieze schreef: “As we piggyback on Geb and Atum’s fact-finding mission, we meet a puppet psychologist, an eye-eating snake, and an escaping testicle, and much more, but there is sense in the senseless, as there so often is”. De verhaallijnen over nationalisme en kolonialisme haken bovendien naadloos aan bij een internationaal debat dat ook in Nederland op het scherpst van de snede wordt gevoerd.

The Aalto Natives is ook en vooral een overweldigende zintuiglijke totaalervaring. De bezoeker wordt ondergedompeld in een visueel spektakel, waarin de kunstenaars op een vernieuwende manier hebben nagedacht over het samengaan van animatronics, video, licht en geluid.

‘A Must-See at the Venice Biennale […] From health care to herring as a satire told by an enormous talking egg’ – Huffington Post

Nathaniel Mellors & Erkka Nissinen – The Aalto Natives

The Aalto Natives in de media:

“…bewijst dat die zichzelf o zo serieus nemende hedendaagse kunst werkelijk grappig kan zijn.”
Volkskrant ****

“Engagement knap verpakt in verleidelijk, en ook vunzig absurdisme.”
Het Parool. Lees via website krant of Blendle.

“…in elke scene [is] de vreemde Finse mixtuur van ernst, trots, zelfspot en hilarisch droge humor aanwezig”
Gonzo (circus)

“De verhaallijn is bij vlagen onnavolgbaar, maar de scherpe maatschappijkritiek […] komt hoe dan ook bij je aan. En als het kwartje valt, zit je in deze tentoonstelling hardop te lachen.”
Kunstmeisjes

 

 

 

Miró & Cobra

zaterdag 10 okt 2015 t/m zondag 31 jan 2016

Deel:

Joan Miró (1893-1983) behoort tot de meest geliefde kunstenaars ter wereld.

Joan Miró (1893-1983) behoort tot de meest geliefde kunstenaars ter wereld. Toch is het alweer bijna zestig jaar geleden dat zijn werk in de vorm van een grootse tentoonstelling in Nederland te zien was. Miró & CoBrA toont de veelzijdigheid van zijn poëtische universum en verkent voor het eerst de relatie van Miró met de kunstenaars van de internationale CoBrA-beweging.

De kunstwerken van Miró worden in verbinding gebracht met de werken van de Cobra kunstenaars

foto Peter Tijhuis

Bij binnenkomst van de tentoonstelling staat een reconstructie van Studio Sert centraal, het atelier van Joan Miró op Mallorca. De tentoonstelling zelf is ingedeeld in vijf zalen met kunstwerken van Miró uit de jaren twintig tot en met begin jaren tachtig; van schilderijen tot werk op papier, sculpturen en assemblages, keramiek en kunstenaarsboeken. Door de zalen heen wordt Miró in verbinding gebracht met werk van CoBrA-kunstenaars.

foto Peter Tijhuis

Miró & CoBrA in de media:

“laat overtuigend zien dat er meer verwantschappen bestaan tussen de Spaanse meester en de veel jongere experimentele schilders dan tot nu toe gedacht werd”
NRC ****

“[D]e belangrijkste verworvenheid van Miró & CoBrA is dat het die internationale sfeer weet op te roepen van vrij in de lucht zwevende creatieve ideeën, waarvan niemand precies weet waar ze vandaan komen.”
Elsevier Weekblad

“Het is bijna zestig jaar geleden dat Nederland een grote expositie wijdde aan Joan Miró. En dat terwijl hij hier veel kunstenaars beïnvloed heeft. Het Cobra Museum maakt het gemis goed”
Noord-Hollands Dagblad

Miró & CoBrA bij AVROTROS Opium (vanaf 15:02)