Wilde rokken laat textiel zien dat is ontworpen door leden van de Cobra-beweging en geproduceerd door Nederlandse textieldrukkerijen. In de jaren na de Tweede Wereldoorlog vroegen fabrikanten kunstenaars om hun avant-gardistische schilderkunst te vertalen naar herhaalbare patronen voor kleding en huishoudtextiel. Ze presenteerden deze samenwerkingen als toonbeeld van vernieuwende druk- en textieltechnieken.
De eerste reacties waren allesbehalve enthousiast. Kranten maakten de fabrikanten belachelijk om hun gebruik van het woord ‘kunst’ en verweten de kunstenaars dat ze weinig begrepen van de technische grenzen van textielontwerp. Maar naarmate de kennis over productie en de beeldtaal beter op elkaar aansloten, veranderde de kritiek langzaam in bewondering – en werden dezelfde ontwerpen uiteindelijk breed gewaardeerd en geaccepteerd.
Tegen de achtergrond van de naoorlogse periode tot in de jaren zestig kijkt de tentoonstelling ook naar de veranderende samenleving. Denk aan de groeiende zelfstandigheid van vrouwen, hun zeggenschap over hun lichaam, en de manier waarop ze via kleding en interieur duidelijke statements maakten. Wilde rokken volgt deze verschuiving van verontwaardiging naar acceptatie en laat zien hoe ooit controversiële stoffen uitgroeiden tot herkenbare symbolen van het moderne leven.
Wilde rokken is samengesteld door gastcurator Eloise Sweetman, in gesprek met het programmateam van Museum Cobra.
